அருள்மிகு சுப்ரமணிய சுவாமி , திருச்செந்தூர்

அருள்மிகு சுப்ரமணிய சுவாமி தேவஸ்தானம், திருச்செந்தூர்

பழந் தமிழ் இலக்கியங்களிலே சேயோன் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்ற இந்துக் கடவுளான முருகப் பெருமானுக்குச் சிறப்பானவையாகக் கருதப்படுகின்ற ஆறு கோயில்கள் தமிழ் நாட்டில் உள்ளன. அவை அறுபடைவீடுகள் என அழைக்கப்படுகின்றன். இவற்றுள் இரண்டாவதாகக் குறிப்பிடப்படுவது திருச்செந்தூர் ஆகும். இது திருச்சீரலைவாய் எனவும் அழைக்கப்படும். மிக அரிதாக முருகப்பெருமானுக்குக் கடற்கரை ஓரத்தில் அமைந்துள்ள கோயில் இதுவாகும். 130 அடி உயரம் கொண்ட இக் கோயிலின் கோபுரம், ஒன்பது தளங்களைக் கொண்டதாக அமைந்துள்ளது. சங்க இலக்கியங்களிலும், சிலப்பதிகாரத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இக்கோயில் 2000 ஆண்டுகள் வரை பழமை கொண்டதாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகின்றது.

சூரபத்மன் என்ற அரக்கன் தனது குருவான சுக்கிராச்சாரியாரிடம் உபதேசம் பெற்று தனக்கு சர்வ வல்லமை வேண்டி சிவபெருமானை நோக்கி கடுந்தவம் மேற்கொண்டான். சிவபெருமானும் அவனுக்கு காட்சி கொடுத்து, தமது சக்தியன்றி வேறு எந்த சக்தியாலும் அவனுக்கு மரணம் கிடையாது என்று வரம் அருளினார். அதன் பிறகு சூரபத்மனின் அட்டகாசத்திற்கு அளவே இல்லாமல் போனது. அவனால் துன்பத்திற்கு உள்ளான தேவர்கள் சிவனிடம் முறையிட்டனர். சூரனை அழிக்க சிவபெருமான் தனது ஞானக்கண்ணிலிருந்து ஆறு சுடர்களை உருவாக்கினார். ஆறு சுடர்களும் ஆறு குழந்தைகளாக உருவெடுத்தன. கார்த்திகைப் பெண்கள் அறுவர் குழந்தைகளுக்குப் பாலூட்டினர். அம்மையும், அப்பனும் குழந்தைகளைப் பார்க்க வந்தனர். பார்வதி தேவி அந்த குழந்தைகளைத் திருக்கரங்களால் சேர்த்து அணைத்தாள். அப்போது ஆறு குழந்தைகளும் ஆறுமுகமும் பன்னிரண்டு கைகளும் கொண்டு ஒரு குழந்தையாக மாறியது. பார்வதி தேவியின் பாத சிலம்பில் நவசக்திகள் தோன்றினர். நவசக்திகள் வயிற்றில் வீரபாகு முதலிய இலட்சத்து ஒன்பது வீரர்கள் தோன்றினர். இவர்கள் முருகனுக்கு படைவீரர்களாக ஆனார்கள். சிவபெருமான் வெற்றி தரும் வேலை முருகனிடம் தந்தார். தன் அம்சமாகிய பதினொரு ருத்ரர்களைப் படைக்கலமாக்கி முருகனிடம் தந்தார். அம்மையப்பர் ஆசியுடன் முருகன் படைகளோடு திருச்செந்தூர் வந்து தங்கினார். முருகப் பெருமான் வீரபாகுவைச் சூரனிடம் தூதனுப்பிச் சிறை வைத்த தேவர்களை விடுவித்திடுமாறு செய்தி அனுப்பினார். சூரபத்மன் அதற்கு மறுத்தார். ஆகவே முருகப் பெருமான் சூரபத்மனோடு போரிட்டார். பத்து தினங்கள் நடந்த போரில் அசுரர்களை வென்று சூரபத்மனை மயில் சேவலாக மாற்றினார். மயில் முருகனுக்கு வாகனம் ஆகியது. சேவல் என்று முருகன் புகழ் கூவியது.

ஐப்பசி மாதம் அமாவாசையை அடுத்த 6ம் நாள் முருகன் சூரனை வென்றான். இதுவே கந்த சஷ்டி என்று திருவிழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. சூரபதமனின் தளபதிகளான யானைமுகன், சிங்கமுகன், சூரபன்மன் ஆகிய மூன்று அரக்கர்களை ஒழித்தான். இக்காலத்திலும் இம்மூன்று அரக்கர்களும் மாயை, கன்மம், ஆணவம் ஆகிய குணங்களாக மக்களிடம் குடியிருக்கிறார்கள். இவர்களை ஒழிக்கவும் திருச்செந்தூரான் அருள் பாலிக்கிறான். இந்த மூன்று துர்குணங்களையும் விட்டொழித்தால் சூரனைப் போல இறுதியில் இறைவனை அடைய முடியும். இந்த சூரசம்ஹார சம்பவத்தைச் சித்தரிக்கும் வைபவம் கடற்கரையில் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் புடை சூழ நடைபெறும். தீராத நோய் நீங்க வேண்டும் என்றும், பிள்ளைப்பேறு வேண்டியும், பல பக்தர்கள் சஷ்டி விரதம் மேற்கொள்கின்றனர்.

பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் இயற்கையை வழிபட்டனர். இயற்கையை முருகு எனப் பெயரிட்டு வணங்கினர். காடு, மலை, அருவி, கடற்கரை ஆகிய இடங்களில் கோவில் அமைத்து வழிபட்டனர். அத்தகைய தலங்களுள் ஒன்று திருச்செந்தூர் ஆகும்.

KULASAI'S Part in - Quit India revolt of 1942-43

A Tribute to a Remarkable Tamil Trotskyist

---

Source: Charles Wesley Ervin about B.M.K. Ramaswamy (1914-1995)
Copyright: (c) 2008 Charles Wesley Ervin. Published here for the Encyclopedia of Trotskyism On-Line with permission.

“Quit India!”

In August, 1942 Gandhi gave his famous “do or die” speech in Bombay, calling upon his countrymen to force the British to “quit India” immediately. Unlike the CPI, which flatly opposed any struggle that might weaken the war effort, the BLPI gave unconditional support to any actions that were directed against British imperialism. The government promptly arrested Gandhi and other top-echelon Congressmen. That provoked angry protests in the streets of Bombay and across India. The mobs uprooted railway tracks, cut telephone and telegraph lines, torched railway stations and other government buildings, and tried to create as much mayhem as possible. There was bloodshed on both sides. In Madras Province on September 20 some Congress militants attacked the Kulasekarapattinam salt factory, burned down the weighing shed, and killed the assistant manager.

In Madurai Ramaswamy went underground with T.G. Krishnamurthy and other militant Congressmen. Together they produced and distributed leaflets supporting the mass revolt. The British authorities, who thought that the Trotskyist party had been smashed in Madras Province, sat up and took note. The police reported that the Trotskyists seemed to be influencing the underground Congress movement in Madras Province. Indeed, some conservative Congressmen complained about the Trotskyist propaganda in Congress leaflets.

Recruiting on the Run

Always staying one jump ahead of the police, Ramaswamy, his brother, and T.G. Krishnamurthy toured throughout Tamil Nadu, making contact with underground militants and leading study classes in Marxism. Krishnamurthy started translating Trotsky’s History of the Russian Revolution into Tamil.

Ramaswamy seems to have been an amazing recruiter. Thanks to his work, the BLPI soon had a network of members extending from Madurai south to Thoothukudi (Tuticorin) and west to the hill country bordering what is now Kerala. In the Theni District alone, Ramaswamy recruited members in Bodinayakkanur, Lakshmi Naicken Patty, Thevaram, Theni, and Pannaipuram. A number of these recruits from the hinterland went on to play important roles in the BLPI and later Trotskyist parties.

During the Quit India struggle some Congress militants carried out dacoities (robberies) to get money to finance the struggle. This was a practice that the early Indian revolutionary groups had started in 1906 during the Swadeshi movement. T.G. Krishnamurthy apparently decided that his group, too, should carry out a dacoity. He assigned his hapless associate, Karrupa Pillai, to rob a rich family living in the town of Devakotti. The dacoity was bungled. Two or three months later, the police arrested Krishnamurthy and another comrade, A.K. Ponniah Ambalam, and they were sent to the Vellore Central Jail. In jail Krishnamurthy won over several Congressmen, including a militant who had been sentenced to death for participating in the attack on the Kulasekarapattinam salt factory.

DASARA - PHOTOS

KULASAI - a view

Kulasekaranpattinam located 20 Kms from Tiruchendur (Thoothukudi Dist) is known for the popular Sri Mutharamman Kovil Dasara festival where folk dance artists from all over the state participate in the festival. More than 1500000 devotees gather together and celebrate Navarathiri in this village. This coastal village used to be a port in its earlier days. This place has other two famous temples including Aramvalarthanayaki udanurai Kanchi Vijaya Katchikonda Pandeeswarar and Chidarambeswar temple.

Arulmigu Mutharamman Sametha Sri Gnanamurtheswarar

Arulmigu Mutharamman Sametha Sri Gnanamurtheswarar, the presiding deity.

The Kulasekharapattinam temple... a beehive of activity during Dasara.

KULASEKHARAPATTINAM, A nondescript village in Tiruchendur Taluk, is 55km south of Tuticorin, on the East coast road, en route to Kanyakumari with its immaculate beach line studded with casuarinas and palmyra groves.

This littoral village, shorn of its past glory and grandeur, stands as a mute witness to the cruel fate of time.

The incurvation of the Gulf of Mannar at this point, flanked by projected landscape into the sea on both sides, made it a natural harbour. On the southern side lies the fishing hamlet Manapadu where Christian missionaries carried on their work in the sixteenth and seventeenth centuries. On the Northern side stands Tiruchendur, the abode of Lord Muruga.

The light house of Manapadu and the Tower light of Tiruchendur stand magnificently tall searing the skyline.

Up to the end of nineteenth century it was a hub of activity and the economy flourished in the harbour when Tuticorin was lagging behind. Now with efflux of time it looks deserted. "Pattanam" has been transfigured into "Pattinam". Everything has gone but the vestige remains. During the Freedom Struggle, sometime in September 1942, in an exceptionable incident, a young British officer, William Lonie by name, was assassinated while on duty. His cemetery still exists. The sensational "Kulasekharapattanam conspiracy case" went up to the Privy Council of London, the highest appellate authority during colonial period. The incident took a heavy toll. The disfigured village is the standing testimony to the after effects.

Nevertheless, of late the village is gaining recognition for its annual Dasara Festival that is second only to the festival in Mysore. There is no Royal patronage and the entire festivity veers round the presiding deity Sri Mutharamman. Devotees from the length and breadth of Tamil Nadu make converge on the place during the period to solicit Her blessings.

The 10-day festival begins on New moon day and ends on Vijayadasami. During the festival, Devi assumes different forms such as Parvathi, Saraswathi, Lakshmi and Durga, and pujas are offered with utmost piety. Vijayadasami is the culmination of the celebrations. On this auspicious day the Goddess Mutharamman and Sri Gnanamurtheswarar, are enthroned together to bless the devotees.

Following an age-old tradition, devotees vow to go from house to house to beg for alms, disguised in various celestial forms such as Kali, Siva, Vishnu and Narada. Even animal forms such as monkey, lion, tiger and bear are not exempted. Some devotees transform themselves into mundane figures such as policemen, "narikuravars" and beggars during the festival, and roam with begging bowls, to propitiate the Goddess. At times it would be difficult to differentiate between the "reals" and the make-believes. The bickering beggar could turn out to be your best friend in masquerade! The uniqueness and oddity of the festival is that the devotees need not shell out from their pockets. The alms collected will take care of them and it is enough if a portion is offered. Virtually devotees from all villages have their own funds earmarked for the festival. The multitude of "bakthas" in their chosen fancy dresses thronging the seashore, exhibiting their antics accomplished by the sound of music and glow of light on this appointed day turns out to be a veritable carnival. It is the festival of communal harmony surpassing the barriers of religion, caste and social status.

With such festivity and gaiety all around "Soorasamharam" — slaying of Mahishasooran — by Sakthi takes place. Dharma wins. The evil thoughts and deeds of devotees will be wiped off once and for all, they believe. More than 10 lakh devotees assemble on the shores of this otherwise quiet village to witness the episode year after year. The temple is under the control of the H.R. and C.E. Department. The whole village wakes up once a year and then relapses into atrophied stupor for the remaining days. With this year's Dasara round the corner the village will rise once again with its attendant jamboree.

MUTHARAMMAN TEMPLE

This sleepy coastal village of Tuticorin district comes to life as it were, once a year during September - October, when the most popular Dasara festival is celebrated on a grand scale. It is on this occasion folk dances are arranged and artists from all parts of Tamil Nadu participate and exhibit their talents. The vanue is Mutharamman temple. It is built in the Dravidian architectural style and has vast courrtyards and majestic lower beackoning devotees coming far and near for the darsan of the Mother. The icon is quite imposing and famous for liberal grant of boons. Mostly mass participate in the activites, although class and artists contribute their mighty mite for celebration of this yearly on an unprecedented scale. Daily puja is offered with due due devotional fervour. On account of its location on the shore, its attraction for gay youth is more and normally the beach is found crowded with tourists. It is an excursion the easy transport facilities are making it rise in spiritual importance.

It lies 20 km off Tiruchendur on Kanyakumari Road.